कविता म

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

मैले सानो छँदा

सचित्र वर्णमालामा

घोकी घोकी पढेको

चिच्याई चिच्याई पढेको

प वर्गको अन्तिम अक्षर,

मिलाई मिलाई लेखेको

पटक पटक लेखेको

देवनागरी लिपिको

एक सुन्दर अक्षर

राम्रो म,

व्याकरणमा पढेको

एकवचन शब्द

उत्तम पुरुष शब्द

आफ्नै नामको

एक सर्वनामिक

एकाक्षरी शब्द म,

न प्रस्ट रूप देख्न सकिन्छ

न पूरा स्वरूप देख्न सकिन्छ

यद्यपि

आफू आफैलाई

विराट लागिरहन्छ

श्रेष्ठ मानिरहन्छ

अनि

हरदिन आफैलाई

आफ्नै स्वत्वले

पिरोलिरहन्छ

आफ्नै अस्तित्वले

चिन्तित बनाइरहन्छ,

जे म सानैदेखि सिकिरहेछु

त्यही व्यक्त गरिरहेछु

अर्थात् स्वयम्

अर्थात् अहम्

देवनागरी लिपिको

सबैभन्दा सुन्दर अक्षर

शास्त्रीय व्याकरणको

सबैभन्दा श्रेष्ठ पात्र

जो एक्ला एक्लै

‘म’हरू नभइकन

हामी बन्न सकेन

हामी भइकन पनि

‘म’हरू बन्न सकेन ।।